Vrijwel alle fietsen in mijn stal zijn in de basis oud, en daarop door mij een beetje aangepast aan de hedendaagse tijd. Moderne onderdelen, zoals naafdynamo’s, LED-lampen, dubbelwandige velgen, en zelfs de remblokjes zijn veel beter dan wat er dertig jaar geleden voorhanden was.
Andere aanpassingen zijn, of waren, minder makkelijk te doen. Oude frames werken bijvoorbeeld nog met vaste stuurpennen, waarmee zowel de hoogte van het stuur wordt ingesteld, als de afstand tot het zadel, anders dan met de tegenwoordige Ahead-standaard gebeurt.
Op een hedendaagse fiets is het niet moeilijk om de afstand tussen zadel en stuur te veranderen met een langere of kortere stuurpen. Kwestie van even wat bouten losdraaien, en de pen naar keuze monteren. Het stuur hoger zetten, of lager, kan daarentegen makkelijk een probleem opleveren.
Een ouderwetse stuurpen vervangen, is een hoop werk, bij een racestuur tenminste, want daarvoor moet al gauw de stuurtape verwijderd worden aan een kant, en de remhandel worden losgemaakt. En dan nog kan het moeilijk zijn om het stuur door het oog van de stuurpen te krijgen.
Toch is het inmiddels nodig gebleken om een enkele ouderwetse stuurpen te vervangen. Want sinds ik weer met fietsen begon, nam mijn lenigheid toe, en rek ik mij liever wat verder uit om comfortabel te rijden.
Ouderwetse stuurpennen in andere maten dan de standaard van 80 mm of 100 mm zijn alleen vrijwel nergens te koop. Behalve bij webwinkeltjes in het Verenigd Koninkrijk. Net als dat ik bij wel meer oplossingen voor mijn ouderwetse fietsen bij Britse leveranciers uit winkelen moest om te krijgen wat daartoe nodig was.
In het licht van de problemen voor Britten op het vaste land van Europa, of EU-burgers in het Verenigd Koninkrijk, stellen mijn moeilijkheden natuurlijk niets voor. Toch is het vreemd om nu af te moeten wegen of ik nog zaken nodig heb voor mijn fietsen die eigenlijk alleen in Britse webwinkels zijn te vinden — voor deze onbetaalbaar duur worden gemaakt door een Brexit.
