it is dochs oars, sûnt 2001

De wegen van de loper
Adharanand Finn

[…] Zo woonde Adharanand Finn een tijd met zijn vrouw en hun drie kinderen in het land, in een gewoon huis, in een doorsneebuurt, en was er alleen al die cultuurschok te overwinnen. Verder had hij de ingewikkelde taak om uit te leggen waarom de ekiden voor Japanners een zo veel aansprekender atletiekonderdeel is dan welk solonummer ook; waarom zij de gezamenlijkheid in de inspanningen voor zo’n estafette zo waarderen. Als enige in de wereld. […]

boeklog 16 ii 2019

Quote of the Day | 0215

The plan seems feasible at first, but as complications mount, it starts to resemble an increasingly precarious assembly of stages and steps, lift-swaps and rendezvous, a Rube Goldberg fever-dream of an itinerary. If I’m lucky, someone finds the mental space to see clearly the fragility of it all. Someone suggests a cancellation or two, replacing the entire time-and-motion nightmare with something radically simpler.

It’s that moment of clarity that is so often missing.

Tim Harford, ‘Lessons from the wreck of the Torrey Canyon’

Zandloper
Abdelkader Benali

[…] De schrijver gebruikte voor dit boek zijn almacht als auteur door zijn hoofdpersoon, met de naam Abdelkader Benali, voor even een heel snelle loper te laten worden. Zo eentje die in de top tien kan eindigen van goed bezette wedstrijden, en dan éen van de eerste Nederlanders is. […]

boeklog 14 ii 2019

Citaat van de dag | 0212

Wat als we niet de statistieken over wie er doodgaan, maar bovenstaande cijfers over wat we elkaar aandoen in het verkeer als uitgangspunt zouden nemen? De cijfers over in welke voertuigen we elkaar en onszelf per ongeluk verwonden en doden, ondanks al die regels en voorzorgsmaatregelen, elke dag weer? Op welke oplossingen zouden we dan uitkomen?

Thalia Verkade en Marco te Brömmelstroet, ‘Het grootste taboe in het verkeer:
we kunnen elkaar doodrijden’

De bedelaar en andere verhalen
Fernando Pessoa

[…] Ik moet ook toegeven, heel soms, een regel of wat, brachten de formuleringen even een vage echo naar hoe Soares zijn redeneringen heeft opgezet in Het boek der rusteloosheid.

De meeste van de opgenomen verhalen zijn namelijk ook betogen, […]

boeklog 12 ii 2019

Quote of the Day | 0211

As adulthood settles on me—no passing fad, it turns out, but a chronic condition—I’m increasingly drawn back to the deeply engaged reading of my childhood. The books have changed, and my absorption is not always as total as it once was, but I can still find, slipped like a note between the pages, what Birkerts calls the “time of the self… deep time, duration time, time that is essentially characterized by our obliviousness to it.” The gift of reading, the gift of any encounter with art, is that this time spent doesn’t leave me when I lift my eyes from the book in my lap: it lingers, for a minute or a day.

Mairead Small Staid, ‘Reading in the Age of Constant Distraction’

Pijn in het peloton
Pieter Cramer & Frans Bevers

[…] gebaseerd op een hele reeks interviews met renners, oud-profs, en een enkele verzorger, en soms een medicus voor de details. En veel van de dertien beruchte blessures uit de subtitel van het boek komen voort uit een val. Bij zo’n val kan aan vrijwel elk onderdeel van het lichaam iets kapot. Door de aard van het boek wordt daarover vooral in anekdotes gepraat — hoe lang het herstel duurde bij zo’n renner, en of volledig herstel wel mogelijk was. […]

boeklog 10 ii 2019

Citaat van de dag | 0209

Het was de periode waarin nog niet zo werd gesnakt naar een vervolg op ’63. Het had best eerder gekund, zegt hij, in 1976 en 1978 bijvoorbeeld. ‘Maar de betrokken organisaties waren destijds nogal laks. In het bestuur van de ijswegencentrales zaten aannemers, de directeur van een grasdrogerij, een campingbaas. Het was tijdverdrijf in de winter. Ze deden eigenlijk weinig meer dan wachten op het ijs. Dat is nu wel anders.’

Het oud-rayonhoofd dat na 8.070 dagen nog in de Elfstedentocht gelooft

Vertel
Christien Brinkgreve

[…] Zo denk ik dat Christien Brinkgreve iets te luchthartig de vraag negeert of wij niet gewoon in verhalen denken, als mens, gewoon om iets meedeelbaar te kunnen maken. Dat er daarmee een permanente vormdwang is in het denken, die ook heel verkeerde gevolgen kan hebben. […]

boeklog 8 ii 2019

Quote of the Day | 0208

What’s the best writing advice you’ve ever received?

“So what?” Chris went to the store, he fell in love, she broke his heart—SO WHAT? What are the stakes here? What is happening in your fiction that will help enrich my capacity to feel deeply about other people? What are you teaching me? Why should I care? It might well be a writer’s responsibility to entertain, but entertainment without stakes is just fast food. Enjoyable in the moment but not worth much in the long run. I remember getting that advice early on and taking it to heart right away. It wasn’t going to be enough to funny now and then or to be able to spin a good yarn. I’d have to strive for much more if I wanted my work to affect people in a meaningful way.

Advice to Writers: Fiona Maazel

Het hoofdkussenboek
Sei Shonagon

[…] En laat mij nu net altijd zo hebben aangesproken in die eerdere versie van dit boek dat er soms even rechtstreeks contact mogelijk leek met de schrijver. Duizend jaar in tijdsverschil vielen dan weg, alle cultuurverschil verdween, er leek dan plots iets universeel menselijks te bestaan, enkel door het herhaalde gebruik van het woordje ‘ik’. Alleen blijkt dat nu een veel te romantische interpretatie te zijn geweest. […]

boeklog 6 ii 2019

Citaat van de dag | 0205

scherm en papier zijn niet gelijkwaardig als het gaat om het overbrengen van informatie. Lange en informatieve teksten worden via papier beter begrepen dan via een scherm, en ze beklijven ook langer. Dat verschil heeft te maken met onze ‘belichaamde cognitie’: bij alles wat we leren is ons hele fysieke lichaam betrokken.

Wilma de Rek, ‘Begrijpend lezen gaat beter van papier’

De kleren van het boek
Jhumpa Lahiri

[…] Blijft alleen staan dat het wel zo handig is om een boek te laten opvallen in een menigte boeken door het een onderscheidend omslag mee te geven. Het laten zien, om zo de nieuwsgierigheid opwekken, gaat nogal ver aan het lezen vooraf. En dat geldt evenzeer voor een website met nieuwe e-boeken. […]

boeklog 4 ii 2019

Gaven, giften en vergiften
Willem Brakman & Simon Vestdijk

[…] Van een afstandje bekeken was de briefwisseling goede ruilhandel tussen beide mannen. Willem Brakman, die dan net gedebuteerd is als schrijver, kreeg van een oudere en gelauwerde collega telkens de bevestiging dat het zeker iets voorstelt wat hij zoal publiceerde. En Simon Vestdijk vond in Brakman, die bedrijfsarts was in Enschede, een dokter die een makkelijke hand had van pillen geven. […]

boeklog 2 ii 2019