Pet
Te fietsen | week 01
Geluk zit soms in kleinigheden. Want als ik zou moeten aangeven wat mijn beste aankoop was op fietsgebied in 2013, dan luidt het antwoord: een pet.
En ik houd niet eens van petten of andere hoofddeksels. Het is trouwens een lelijk ding. Mij interesseert dan ook alleen de functie.
Terwijl ik anders toch wel een fiets kocht in april, tweedehands, voor heel weinig. Een snelle fiets daarbij, waarop ik vervolgens de meeste kilometers reed van al mijn fietsen.
Punt van die aankoop is alleen dat ik al een volkomen vergelijkbare snelle fiets had — beide frames zijn zelfs in eenzelfde serie in de Japanse fabriek gemaakt. Het enige probleem aan die racefiets was dat ik er niet op wilde rijden als het regende of als de wegen nat waren. Want dan werd alles vies. Daarmee was het gebruik beperkt tot de maanden juli en augustus.
En liever dan spatborden op die fiets monteren, om deze er dan in de zomer weer af te halen, kocht ik voor dat paar tientjes een alternatief ernaast; waarop wel het hele jaar rond te rijden zou zijn; als eenmaal de spatborden gemonteerd waren.
Andere aankopen die me tevreden stemde waren onder meer een fietsbroek die enige spiercompressie bood. Maar fietsbroeken heb ik niet per se nodig. Mijn zadels zitten zonder comfortabel genoeg. Zelfs na meerdere uren.
Er kwam ook een nieuw achterlicht waarmee ik me veiliger voelde.
Nee, enkel als ik die pet vergeet mee te nemen, wil ik nog weleens meteen omdraaien en terug naar huis fietsen om het domme ding op te halen. Die pet is een opvouwpet, met een lange opvouwbare klep, die heel goed de regen van mijn brillenglazen weghoudt als het regent.
Ik kocht me dus goed zicht voor de momenten dat ik anders vrijwel niets zien zou.
[x]#11433 fan woensdag 1 januari 2014 @ 17:55:26
