Verdovende drugs
week 35
Het woord luidt doorgaans dat de beschaving van een land zich toont in hoe het zijn zwakste leden behandelt.
Vervolgens wordt dan al een vraag wie deze zwakste leden zijn. En bij dit antwoord wegen politieke zo niet religieuze overtuigingen nogal mee.
Voor de Paus zijn het de ongeboren kinderen, en vormen de bijna dode bejaarden de zwakste leden. Anderen denken eerder aan de gevangenen. Een derde maakt zich sterk voor de werklozen.
En ik heb daar eigenlijk geen mening over.
Maar in mijn denken werkt wel eenzelfde mechanisme door. Ik beoordeel de kwaliteit van elk landsbestuur op hoe dit omgaat met problemen die altijd en overal zijn voorgekomen.
Dus doen de meeste argumenten van de abortustegenstanders er in het geheel niet toe, voor mij.
Niet iedere zwangerschap is nu eenmaal gewenst. Dat is overal en altijd zo geweest. En dan leef ik liever in een samenleving die een ongewenst zwangere vrouw vervolgens helpt, dan dat zij wordt uitgestoten.
Net zo heeft er altijd en overal euthanasie bestaan. Een verschil met vroeger is alleen dat mensen nu aan machines kunnen worden gekoppeld, en dan kunstmatig in leven te houden zijn.
Een land dat daarom protocollen heeft over hoe de doctoren in zulke gevallen moeten handelen, en dat vastlegt waarop de nabestaanden mogen rekenen, lijkt me een hoogst beschaafd land.
Vandaar dat ik de eeuwige juridische strijd tegen roesmiddelen zo slecht begrijp.
De hele menselijke geschiedenis door hebben we ontsnapping gezocht in verdovende middelen en andere drugs. Geen samenleving heeft ooit bestaan die geen vorm kende van gebruik.
En door een historisch toeval is alcoholverkoop en openlijk alcoholgebruik gewoon toegestaan — al worden er tegenwoordig dan wel ineens strikte leeftijdsgrenzen gevoerd. Terwijl andere middelen dan alcohol stelselmatig verboden zijn.
Daarmee zijn er dus kunstmatig nogal wat problemen gecreëerd. Want doordat er slechts dat wettelijke verbod bestaat, zit er gouden handel in die verboden middelen. En daarmee wordt het bijvoorbeeld zelfs interessant voor sommigen om weed te telen onder huis-tuin-en-keuken-omstandigheden.
Hiermee zeg ik overigens niet: geef alles vrij. Laat staat: verbied alles toch. Ik vraag me slechts af wat de onuitgesproken taboes zijn die een normaal debat over dit onderwerp onmogelijk maken.
Sommigen mensen raken nu eenmaal aan alles verslaafd — zelfs aan internetgebruik — dus het argument dat een restrictief drugsbeleid de bevolking tegen zichzelf in bescherming neemt, lijkt me ongeldig.
[x]#10315 fan zondag 9 september 2012 @ 12:44:37
