it is dochs oars, sûnt 2001

[…] een schrijver moet zijn vader alleen al dankbaar zijn voor de boeken die hij in huis bracht; wat er gewoon al ongevraagd aanwezig was.

Intrigerend aan dit boek is dat de vorm van de vertelling nogal eens wisselt. Zo zet Geert van Istendael zelfs fictie in om te reconstrueren hoe zijn de talenten van diens vader, als kansloos sloebertje uit een rood gezin, werden gezien door een kapelaan. Waarop scholing volgde. En daarmee mogelijkheden ontstonden. […]

boeklog 6 vi 2011